Biografia

Queen Elisabeth Hall, Londyn

Queen Elisabeth Hall
Londyn

Théâtre des Champs-Élysées, Paryż

Théâtre des Champs Élysées
Paryż

Rachmaninow Hall, Moskwa

Rachmaninow Hall
Moskwa

Kremlin Chamber Orchestra, Moskwa

Kremlin Chamber Orchestra
Moskwa

Telewizja Kultura, Warszawa

Ewa Osińska

Ewa Osińska, pianistka polska związana z kulturą i tradycjami swojego kraju. Absolwentka prestiżowego liceum żeńskiego im. M. Curie-Skłodowskiej, skupiającego pokolenie warszawskiej inteligencji. Studia Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim uzupełniły edukację, a zauroczenie muzyką w Konserwatorium nadało nowy impuls w wyborze drogi życiowej.

Ewa Osińska – zwyciężczyni Międzynarodowego Konkursu im. Alfredo Casella w Neapolu 1968 (Włochy) jest również laureatką pierwszej nagrody Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Jaen (Hiszpania) oraz nagrody specjalnej za wykonanie muzyki hiszpańskiej, którą jako jedna z pierwszych wykonawców propagowała w Polsce.

Ewa Osińska jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie, gdzie ikona polskiej pedagogiki prof. Zb. Drzewiecki i wybitny artysta prof. R. Bakst kształtowali osobowość pianistki.
Tradycje wykonawcze związane z polską szkołą pianistyczną pogłębiała dzięki wieloletniej współpracy z prof. J. Sukiennicką.
Studia paryskie w Konserwatorium Europejskim pod kierunkiem wielkiego artysty propagującego wykonawstwo muzyki Ravela – prof. V. Perlemutera oraz S. Roche były uwieńczone dyplomem z wyróżnieniem oraz  Prix d’Excellence.

Ewa Osińska występowała na prestiżowych estradach Europy, Azji i Ameryki:  WarszawaFilharmonia Narodowa, LondynQueen Elisabeth Hall, Wigmore Hall, TurynAuditorium RAI, Osaka, Kyoto, Nagoya, Sapporo, Fukuoka, Tokushima, TokioBunka Kaikan, Santory Hall, MoskwaRachmaninow Hall, NeapolTeatro di San Carlo, LipskGewandhaus, PekinBeijing Concert Hall, Szanghaj, MeksykPalacio de Bellas Artes, ParyżChâtelet, Théâtre de Rond-Point, Salle Pleyel, Théâtre des Champs Élysées, Radio France, Salle Gaveau, PragaRudolfinum Dvorzak Concert Hall,  RochesterEastman Hall, Waszyngton.

Koncertowała z orkiestrami Filharmonii Narodowej, Sinfonii Varsovia, BBC Orchestra, Suisse Romande, Leipzig Rundfunk, Capitol de Toulouse, Orchestre Lamoureux, Orquestra Sinfonica National de Mexico, Ensemble Orchestral de Paris, Kremlin Chamber Orchestra, Gewandhaus, Rochester Symphony Orchestra, Tokyo Symphony Orchestra, Kyoto, Sapporo, Kyushu Orchestra, grając pod batutą: J. Semkow, M. Plasson, J. Maksymiuk, K. Akiyama, H. Kuroiwa, Y. Tezuka, J. Kaspszyk, W. Michniewski, M. Smolij, J. Swoboda, B. Aprea, J. Błaszczyk, B. Woodsworth, A. Gerecz, H. Neumann, K. Teuch, V. Kazandijev, K. Goleminow.

Ewa Osińska występowała również we Francji i w Hiszpanii z wybitną śpiewaczką Teresą Żylis-Gara, w cyklu koncertów poświęconych takim twórcom jak Lalo Fauré, Duparc, Chopin, Dvorzak.

Pianistka polska bierze udział w wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. Festiwal Echternach w Luksemburgu z orkiestrą Sinfonia Varsovia, w Andorze z orkiestrą Capitol de Toulouse, w Pekinie na Festiwalu Chopinowskim z narodową orkiestrą symfoniczną, w Meksyku Palao di Musica, Festiwal Sala Beethoven w Monterrei, Festiwal Cervantino, oraz w Waszyngtonie, Miami, Nohant, Palma Majorka, Alicante, Walencja, Chuansha International Piano Festival 2016 w Pekinie.
Ewa Osińska w maju 2004 r. wystąpiła w Victoria Hall w Londynie z galowym recitalem chopinowskim, inaugurującym obchody wejścia Polski do Unii Europejskiej.

Ewa Osińska była pierwszą w Europie wykonawczynią pierwszej Sonaty D. Szostakowicza op. 12, która usłyszała publiczność paryska w słynnej sali koncertowej Théâtre des Champs Élysées, w Londynie w Wigmore Hall, w Filharmonii Narodowej w Warszawie, utwór ten pianistka nagrała archiwalnie dla Radia Suisse Romande oraz utrwaliła na płycie dla POLSKICH NAGRAŃ.
Paryscy melomani zetknęli się po raz pierwszy z Sonatą K. Szymanowskiego Nr 1. w słynącej z tradycji artystycznych sali Musée d’Orsay oraz pianistka wykonała ją również w Warszawie.
Utwór współczesny T. Sikorskiego EUFONIA, dedykowany pianistce, wykonała Ewa Osińska na Festiwalu w Alicante (Hiszpania, 1989), obok utworów wybitnego polskiego kompozytora Z. Krauze.

Dla SONY CLASSICAL w Londynie, pianistka dokonała pierwszego na świecie nagrania Polonaise Brillante C-dur op. 3 F. Chopina – płyta wspólna z Yo-Yo Ma i Emanuelem Ax (1994).
Znakomite recenzje uzyskało 16 płyt chopinowskich nagranych przez artystkę dla CASSIOPE i COLUMBIA RECORDS.
POLSKIE NAGRANIA wydały 4 koncerty fortepianowe Mozarta z Polish Chamber Orchestra pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka oraz dwupłytowy album zatytułowany Portret, zawierający utwory od Bacha do Szostakowicza oraz Wariacje B – dur op. 12 i 24 Preludia op. 28 F. Chopina.

Ewa Osińska jest jurorem wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, m. in. w Barcelonie, Brest, Bydgoszczy, Jaen, Moskwie, Paryżu, Palma Majorka, Pekinie, Porto, Walencji, Doniecku.
Prowadzi kursy mistrzowskie w Europie, Azji, Ameryce Południowej.

Prezydent RP odznaczył artystkę Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski Polonia Restituta.
Za działalność artystyczną pianistka otrzymała w Paryżu medal Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz L’Ordre du Merite Artistique i Chevalier de L’Ordre International des Art.

Prestiżowy słownik płytowy DIAPASON (Robert Laffont 1981) wyróżnił pierwszy w dyskografii światowej komplet 58 Mazurków F. Chopina wykonanych przez Ewę Osińską i podał jako rekomendacje wśród światowych zapisów. Chopinowskie nagrania pianistki, szczególnie Walce oraz pierwszy zestaw wszystkich Polonezów zdobyły uznanie krytyków francuskiego DIAPASON oraz DICTIONNAIRE DES DISQUES Paris.

Pianistka polska figuruje w Encyklopedii Muzycznej – PWM oraz w Słowniku Pianistów Polskich – Selene.

Ewa Osińska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ewa Osińska – Narodowy Instytut Fryderyka Chopina

do góry